درد دل با پسرم...

سلام پسرگلم خیلی وقت سر به وبلاگت نزدم ،تقریبا از یک سالگیت و الان تو سه سالگیت تموم شده و تو این مدت اتفاقات زیادی افتاده ...
مهمترینش این بود که من از اردیبهشت ۹۵بطور رسمی کارم رو ترک کردم و با اینکه کارم رو خییلی دوست داشتم ولی درکنارتو بودن رو به شغلم ترجیح دادم چون واقعا دیگه خیلی برام سخت بود که هم کارم رو بخوبی انجام بدم و هم بتونم به تو برسم ،خلاصه پسرکم من بودن با تو رو انتخاب کردم والان هم با اینکه گاهی واسه اون دوران دلم تنگ میشه اصلا از کاری که کردم پشیمون نیستم. ان شااله پست های بعدی بیشتر ازت عکس میزارم عشقم😍😍😍